Beste gemeenteraad, Voor mij is fysieke en mentale gezondheid een item waar ik me al langere tijd mee bezig houd: als coach en student psychologie probeer ik bij te dragen aan een goede mentale gezondheid, maar ik heb ook plannen om een groeicentrum op te richten, waarin sport, coaching en modules over stress, slaap en voeding een belangrijke rol spelen. En omdat ik hier zo mee bezig ben, wil ik ook graag iets in de gemeente onder de aandacht brengen: de helft van alle volwassen Nederlanders heeft overgewicht, onder kinderen van 4 tot 12 jaar neemt ernstig overgewicht toe, en als er niets verandert heeft in 2050 maar liefst 64% van de Nederlanders overgewicht. Ik zie het om mij heen, in de supermarkt, op straat, op school. Ongezond is goedkoop, zichtbaar en normaal geworden. Den Haag erkent het probleem maar laat gemeenten al jaren wachten op wetgeving die er maar niet komt.

MIsschien (dat hoop ik eigenlijk wel) maken jullie je ook zorgen over deze ongezonde trend. Want fysiek ongezond zijn, leidt vaak ook tot mentale klachten en de combinatie leidt uiteindelijk in sommige gevallen weer tot uitval op werk en/of chronische ziektes.  Er zijn heel wat initiatieven op dit gebied, maar wellicht is het een goed idee om er gewoon met één te beginnen: het weren van reclame voor ongezonde voeding in de openbare ruimte.                

In bushokjes, op billboards en posters in de stad wordt dagelijks reclame gemaakt voor ongezonde producten, ook op plekken waar veel kinderen komen. Gemeenten hoeven hier niet op landelijke wetgeving te wachten: via de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) kunnen zij zelf bepalen welke reclame-uitingen zijn toegestaan in de openbare ruimte. Verschillende gemeenten, waaronder Den Haag, Haarlem en Arnhem, doen dit al voor fossiele brandstoffen en/of vlees. Junkfood toevoegen aan die lijst is een kleine stap: de juridische weg is al bewandeld, de precedenten zijn er, dus Leeuwarden zou hierin koploper kunnen worden.  Ik hoor graag of dit voorstel in overweging wordt genomen. Hartelijke groet,

Marianne van Kampen