Na een jaar heen en weer reizen van mijn ouderlijk huis naar NHLStenden ben ik op mijn 18e in Leeuwarden komen wonen. Sindsdien, naast een kort uitstapje naar het buitenland voor mijn studie, kan ik mijzelf hier niet meer wegdenken. Deze stad voelt voor mij aan als een dorp. Een plek waar ik mij als student thuis ben gaan voelen en nog steeds thuis voel. Ik wil mij in blijven zetten voor goede huisvesting voor studenten. Een plek waar studenten fijn en betaalbaar kunnen wonen en studeren.

Als raadslid wil ik mij inzetten voor de mensen die vaak niet een stem krijgen. Voor de jongeren en studenten. We zien nog te vaak dat jongeren niet meekomen in de samenleving en daardoor, helaas, ook in de jeugdzorg belanden. Vanuit mijn werk als leraar sta ik in contact met de jeugd en hierdoor zie ik wat er speelt maar ook wat een gesprek kan doen met een jongere. Ze even zien doet vaak al wonderen. We moeten juist praten met jongeren en niet over jongeren. Het liefste wil ik de jeugdzorg aanpakken naar een systeem dat sociaal is en waar jongeren gezien worden. Ook de vroegtijdige schooluitval en de daardoor thuiszittende jongeren zie ik als een kans om verandering in te brengen. Tussen schooluitval en de jeugdzorg zie ik een link waar wij als gemeente een rol in kunnen spelen om de druk op de jeugdzorg te verminderen door maatwerk te bieden voor thuiszitters.

Ik wil mij inzetten voor een sociale gemeente waar iedereen zich gezien en gehoord wordt en de hulp krijgt die ze nodig hebben. Ik wil een veilige gemeente waar je als vrouw niet bang hoeft te zijn om ‘s avonds op straat te gaan. Waar je als persoon uit de LHBTIQ+ gemeenschap je geen zorgen hoeft te maken of je er wel mag zijn en waar je als vluchteling de kansen en stem krijgt die iedereen verdient. Leeuwarden is een sociale gemeente en het sociale aspect zal ik altijd blijven uitstralen in mijn raadswerk.